Het SprintPlan van Aegon: de echte feiten

Het SprintPlan is door Aegon/Spaarbeleg vormgegeven als zg. aandelenleaseplan. De term ''leaseplan'of ''leasen'' of aandelenlease'' werd evenwel consequent verzwegen door Aegon/Spaarbeleg in advertenties en brochures.  Kenmerk van zo'n leaseplan is dat u een lening aangaat, steeds voor vele duizenden, soms tienduizenden euro's. Over de lening (door Spaarbeleg in de advertenties en de meeste brochures consequent aangeduid met de term  'voorgeschoten bedrag') betaalt u uiteraard rente: 8,3% (effectief). Die rentebetalingen vormen uw maandelijkse 'inleg' (voor Spaarbeleg is 'inleg' dus synoniem aan 'rentebetaling'; voor een normaal mens is het dat uiteraard niet !). U spaart of belegt dus niet via uw maandinleg in 5 jaar tijd een kapitaaltje bijelkaar, nee u betaalt rente over een lening. Het geleende bedrag wordt vervolgens ''volledig voor u belegd'', althans dat beweerde Aegon. Het geleende bedrag moet u (aan het eind van de looptijd) uiteraard terugbetalen.

Tel uit uw 'winst' !
Misschien had u uzelf op basis van de presentatie in de advertentie of de  brochure van Aegon/Spaarbeleg al rijk gerekend. Of zal het verkooppraatje van de tussenpersoon (lees: verkoper) u over de streep hebben getrokken. Nu even de echte feiten:
Meneer A sluit in jaar X een SprintPlan af. Zijn maandinleg is fls.400,-- (euro.181,51). Meneer A meent hiermee maandelijks geld 'in te leggen' om zo de voorgespiegelde 'pot met goud' aan het eind van de horizon bijeen te sparen. In werkelijkheid betaalt hij rente over een lening van fls.60.000,-- (euro.27.226,81). Totaal aan rentebetalingen gedurende de looptijd van 5 jaar, oftewel zestig maanden is: 60 x 400,-- = fls.24.000,-- (euro.10.890,73).
Het geleende bedrag wordt door Spaarbeleg (zo stelt AEGON althans !) geïnvesteerd in het Aegon Garantiefonds. In een doorsnee beleggingsperiode van 5 jaar mag meneer A er van uitgaan dat dit fonds een rendement zal opleveren van circa 6 à 7%. Deze 6 à 7% weegt uiteraard niet op tegen de betaalde rente over de lening, want die is 8,3% (effectief) per jaar. Conclusie: rendement minus financieringskosten = verlies. Levert een SprintPlan in een vijfjaarsperiode dat er sprake is van een gemiddeld beleggingsrendement al een verlies op, nog erger wordt de situatie wanneer er sprake is van aanhoudende malaise op de aandelenbeurzen, zoals de afgelopen jaren, met name de periode tussen medio 2000 en eind 2004.  Kortom uw verliezen (de door u betaalde rentekosten) zijn in de diepe zakken van Aegon's Spaarbeleg terecht gekomen. Gezien de ruim 100.000 afgesloten SprintPlan-contracten in ons land, gaat het daarbij in totaal om circa 600 miljoen euro.  Daarover gaat onze rechtszaak ! Een zo volledig mogelijke schadeloosstellling van de aangesloten gedupeerden ! 

Maar er is meer, veel meer !

Het hele Sprintplan-concept is een kunstmatig door Aegon/Spaarbeleg opgetuigde constructie, waarmee Aegon van meet af aan het oogmerk moet hebben gehad Sprintplan-deelnemers te foppen. Het Aegon Garantiefonds is speciaal ontworpen voor het Sprintplan. De uitgifteprijs van iedere participatie in dit fonds is (voor iedere maandportefeuille) door Aegon steeds zelf vastgesteld op fls.10,-- (na begin 2002 op euro.5,--) en vertoont derhalve geen  relatie met de hoogte of laagte van de stand van de beursindices waarin het Aegon Garantiefonds belegt. Niet echt belegd in aandelenindices overigens, zoals hierna zal blijken gaat het om een nagebootste belegging. De na eind 1998 afgesloten Sprintplan-contracten betrof -althans dat beweerde Aegon in de rechtszaak- een belegging door middel van zg. zero coupon obligaties en OTC-opties op de Japanse, Europese en Amerikaanse aandelenbeursindex. Uit de jaarverslagen van het Aegon Garantiefonds blijkt echter in het geheel niet dat er in (zero coupon) obligaties is belegd door het Garantiefonds !. Uit de jaarverslagen blijkt alleen een belegging in opties althans in derivaten.  

De deelnemers aan het Sprintplan werden overigens nimmer vooraf geinformeerd over de hoogte van de uitgifteprijs. Ook niet over de uiterst complexe karakteristieken van de belegging trouwens. Pas na de totstandkoming van het contract kon deelnemer die uitgifteprijs achterhalen uit de  zg. ''Specifieke bepalingen'' van de desbetreffende maandportfeuille . Verbijsterend ?  Lees dan nog even verder.  Uit die ''Specifieke Bepalingen'' blijkt overigens ook nog dat het om een ''nagebootste belegging'' gaat . Het Aegon Garantiefonds belegde dus helemaal niet zelf in de beursindices waarnaar de folder verwees.  Van dividend rendement (dit maakt normaalgesproken minimaal 20%  uit van het totaalrendement van een aandelen(index)belegging) is er daardoor geen sprake.  Naar wij (ernstig) vermoeden is er bij het Sprintplan niet alleen sprake van een nagebootste belegging, maar ook van een nagebootste lening.  Er is in het laatste geval slechts sprake van een boekhoudkundige truc door Aegon om een deelnemer te laten betalen voor een grotendeels overbodige lening en een belegging in  iets dat in werkelijkheid een kansspel is. Meneer A in het voorbeeld hierboven, betaalde in werkelijkheid 24000 gulden voor een lot in de Sprintplan-loterij , om met dit lot mee te dingen naar een prijs  600 gulden voor iedere procentpunt dat de samengestelde index op de einddatum blijkt te zijn gestegen.  

Het is evident dat de Sprintplan-constructie voor de potentiele Sprintplan-deelnemers volstrekt ondoorgrondelijk was. Door het steeds maar weer creeren van nieuwe rookgordijnen door Aegon in de rechtszaak heeft overigens ook de Rechtbank (geding in eerste aanleg) zich in onze en alsook in andere Sprintplan rechtszaken op het verkeerde been laten zetten.